سكولاریزاسیون در خطه ی فرهنگيِ ما یعنی آزاديِ زن. مقاله ی زیر گام به گام برای روشن سازيِ سكولارِ مفهومِ سكولاریزاس یون پیش می رود و این مشخص ترین تعریفی است كه از آن به دست می دهد. جایگاهِ واقعيِ تاریخيِ پرسشِ سكولاریزاسیون و پاسخگویی به آن در ایرانِ امروز پرسمانِ آزادی ، عدالت و پیشرفت است و بحثِ سكولاریسم یكی از مقدمه های بحث گردِ هر یك از این سه محورِ به هم پیوسته است . هدفِ مقاله ی زیر بازنمودِ این جایگاه است؛ از شیوه ی درستِ طرح آن می آغازد، سپس گردِ سه نكته برای شفاف كردنِ نمای جایگاهِ نموده شده می كوشد. این سه نكته اینهایند : لغو امتیازهای سنتيِ صنفی و طبقاتی ، تشكیلِ دولتِ مدرن و برقراريِ قانون . بر این پایه سكولاریزاسیون تابعی می شود از روندِ تاریخی ای كه مشخصه های عمده ای از آن با این سه نكته به بیان درمی آیند. این روندِ تاریخی گذار از جامع هی سنتی به جامعه ی مدرن است . در ادامه مفهومِ تعمیم یافته ی سكولاریزاسیون بررسی می شود و از راهِ درگیری انتقادی با مجموعه ای از نظریه های سكولاریزاسیون ، بویژه نظریه ی ماكس وبر ، چارچوبی ترسیم می گردد برای طرحِ یك نظریه ی انتقادی بومی در این باب . روش مقاله نه دادنِ اطلاعاتی عمومی درباره ی سكولاریزاسیون و حاشیه روی هایی در ارتباط با این یا آن جمله در یكی از تعریف های واژه نامه ای بلكه بازاندیشيِ مفهو م از اندرونِ موقعیتِ وجو دی–تاریخيِ كنونيِ انسانِ خطه ی فرهنگی ماست.

چاپ نخست در مجله ی آفتاب، ش. ۲۷ (تیر ۱۳۸۲)
دانلود مقاله