از زماني كه جايزه ی صلحِ نوبلِ سالِ ۲۰۰۳ ميلادي به شيرين عبادي اختصاص يافت و او در اظهارِ نظري به اين مناسبت، اسلام را با حقوقِ بشر سازگار دانست، بحث در اين باره بالا گرفته است. هدفِ نوشته ي زير زدودنِ برخي ابهامها در بررسيِ گفتمان هاي مربوط به اين موضوع است. در اين نوشته، كه موضوع اصليِ آن روشِ تحليلِ گزاره ها با نظر به گفتمانِ بسترسازِ آنهاست، گزاره ي سازگاريِ دين و حقوقِ بشر در سطحِ گفتمانهاي نظري، همگاني و ايدئولوژيك–استراتژيك بررسيده شده و برنموده مي شود كه برخوردِ متناسب با هر گزاره اي تابعِ تشخيصِ گفتماني است كه بسترِ آن را تشكيل مي دهد.

دانلود مقاله